Formele kinderopvang behoort in Nederland tot de duurste van Europa, waardoor gezinnen vaak zijn aangewezen op informele regelingen die onevenredig zwaar op moeders drukken. Met deze tentoonstelling willen we een breder publiek debat op gang brengen over een thema dat vaak wordt geïndividualiseerd en in stilte wordt gedragen, iets wat moeders grotendeels alleen navigeren, zonder erkenning van de structurele krachten die hieraan ten grondslag liggen.

De afgelopen maanden heeft Barbara Soares samengewerkt met migrerende moeders en het Latijns-Amerikaans feministisch collectief Warmi Kuyen om arpilleras te maken: textielwerken geworteld in Latijns-Amerikaans feministisch verzet, die Amsterdam in kaart brengen vanuit het perspectief van zorg en moederschap.

Het project onderzoekt hoe zorgsystemen en stedelijke infrastructuur bepalen wie toegang heeft tot kinderopvang, en onder welke voorwaarden, met bijzondere aandacht voor migranten moeders, die te maken hebben met extra drempels op het gebied van kosten, isolement en onzeker werk.

Bárbara Oliveira Soares.